?

Log in

Запрашаю ў суполку by_ethno, прысьвечаную беларускае этнаграфіі. Акрамя ўласна абмяркаваньняў традыцыйнае культуры (звычаяў, рамёстваў, абрадаў, строяў і г.д.), плянуецца перыядычная публікацыя проста цікавых зьвестак для шырокіх колаў грамадства. Запрашаем усіх неабыякавых!

Падрабязьней глядзі ў інфармацыі пра суполку.

Калі ласка, раскажыце пра яе сябрам.


EN: Please, check out by_ethno community, which is dedicated to ethnography, folklore and traditional culture of Belarus and neighbouring regions. Traditional customs, rites and ceremonies, authentic songs, music and dances (but not modern stylizations), holydays and festivals, clothing and сrafts are among our main interests. If you are not a slavonic language speaker, feel free to post and comment there in english.
Гэта не выява, але звычайны тэкставы сымбаль, які ёсьць у большасьці шрыфтоў на вашым кампутары.
Што значыць гэты знак?..Collapse )
Адкуль Ярыло ў шрыфты заплыло?..Collapse )
Як не зламаць пальцы аб клявіятуру?..Collapse )
А нафіга казе баян?Collapse )

Калі ідэя даспадобы — піярце. Бо іначай ніхто проста не зразумее, што за значык вы ставіце і нахалеру ён вам зваліўся ;)
Я ж проста хацеў, каб вы ведалі, што важны тутэйшы сымбаль заўсёды ёсьць пад рукой.
А вось дзе і як яго выкарыстоўваць, вырашайце ўжо самі. Плёну! ‡

Маці-ваўчыца



cупакойся, маці-ваўчыца,
я ня вораг табе, хоць і ня сябра.
я ўсяго толькі той, хто ня можа забыцца,
як дрыжаць сьвечкі зорак і нашыя цені юраць між дубоў-кандэлябраў.

як сплятаюцца ў цемры навобмацак пальцы галінаў,
выгінаюцца стогнучы камлі, спадае кара беспрымусна.
не забыць асалоды, што воскам гарачым сьцякае па сьпіне
й смак салёнага соку пунцовых надкусаных вуснаў.

і як потым зрастаюцца ствольлі, дубеюць і сохнуць надзеі,
тонуць ў вязкай жывіцы хвіліны, гады й летуценьні,
гасьне вогнішча ўшчэнт, камянее адзеньне
і сьвітанак штораніцы промнямі вострымі рубіць змарнелыя цені...


супакойся, маці-ваўчыца,
я ня сябра табе, хаця і ня вораг.
я прыйшоў не за тым, каб сварыцца,
не за тым, каб табе дакучаць, што ўспамінамі хворы.

так, я доўга шукаў цябе ў пушчах амшэлых,
у чаратах і туманных лагчынах,
у непралазных гушчарах гукаў ашалела,
слухаў хрыплага рэха адказ і мінулага грыз мерцьвячыну.

і тады я схацеў сьвет убачыць тваімі вачыма
і зашыўся ў ваўчыную шкуру,
і рабіў усё тое, што калісьці лічыў намагчымым:
перакрочваў межы, адольваў муры і кружыўся ў пыльных віхурах,
у чорным блёкаце, ягадах воўчых шукаўшы быў сілы,
на вяршыні ўздымаўся, спускаўся ў морак сутонны,
і куляўся праз нож у скрываўленым спіле альшыны,
і каціўся і падаў да самых таемных і цёмных зьвярыных прадонняў,
каб адведаць на ўласнае шкуры й пабачыць на жыва,
бо ваўчыныя жоўтыя вочы ўначы не падманеш...
і ляцелі за мной у чаканьні нажывы
крумкачы, лічучы, што я выйшаўшы на паляваньне.
плыў па рэках падземных, штоночы праводзячы сонца,
адкрываў брамы зьмеям, ўслых называўшы імёны,
срэбным аверсам поўні і дымам салодкім мяне надзіў сон-цар
і распустаю поўныя знакі ў царыцаў начных на рамёнах.
павуціньнямі сьцежак нябачных, як павук да ахвяры,
прабіраўся па сьнежных сьлядох ды па знаках на бруку,
прагна новыя пахі ўбіраў, выдыхаючы пару,
біруком-адзіночкай спазнаўшы жывёльную гэту навуку.

і вось так я аднойчы пачуў пах знаёмы і выйшаў на логва.
там сабакі тваё змардаванае цела ірвалі,
і згрызалі кару пад брахлівыя брыдкія словы,
а зязюля начная крыламі іх твары хавала.
а на досьвітку бачыў, як ноч ты старанна змывала ў росах:
ўсё нібыта такая ж, ды толькі паболела шнараў,
позірк стомлены, след ланцуга ды абрэзаны косы…
ты й раней не заўсёды ўдала свае абірала мары.


супакойся ж, маці-ваўчыца, паслухай, дай веры:
я ня сябра табе і ня вораг — мне гэтага мала.
я ўсяго толькі той, хто дагэтуль больш страшны за зьвера.
ты ўсяго толькі тая, кім я не хацеў, далібог не хацеў, каб ты стала.

і таму я стаю прад табою,
шкуру скінуўшы ў стылае шэрані.
я прыйшоў сюды — для двубою,
сэрцам шчырым на пашчу ашчэраную.
бо няма іншай зброі ў мяне, апроч шуму кашэчага кроку,
рыбаў подыху, камня карэньня ды гэтае песьні.
і няхай твае жоўтыя вочы абвыкліся ў змроку,
я хачу нагадаць, як грае між дрэваў сонечны дзень напрадвесьні,
як узрываюцца сьвежай лістотай шурпатыя пальцы галінаў,
і бяжыць па пражылках жыцьцё, вырастае кара беспрымусна...
так, я ведаю: ў момант любы ты ўтопчаш усё ў гліну,
але й ты добра ведаеш смагу сухіх абяскроўленых вуснаў.

так што вось табе сэрца маё на далоні, майго слова жывога пуцяводная ніць;
вось кашуля мая, каб прыкрыць галізну, як сьнягі прыкрываюць парэшткі дубоў.

ці ня досыць бадзяцца,
       людзей сьмяшыць,
              сабак дражніць?

хадзем дамоў.



***

перад тым, як ізноў уцячы
ў свой дзікі гушчар, маразамі дзе мроі звіняць,
каб забыцца альбо ачуняць,
ты падорыш мне сонца ўначы
і яшчэ
       адно
              ваўчаня.



2010-10.2015

Усе тэгі:

Нябесныя бегі

падымі галаву, паглядзі: што зьмянілася ў руху сусьвету?
усё зноў як тады, калі ў падурослыя леты,
у туманным сутоньні стрыножаных коней пасьвіўшы быў у начлегу,
ашаломлены музыкай зорак, ты ўбачыў нябесныя бегі.

***

я па сьвеце хаджу і чужыя куты ўкрашаю,
я і свой бы куток разукрасіў, ды нажаль свайго кута ня маю.
лёс мой — зацемкі на палях вугалькамі з чужое печы,
замалёўкі-эскізы жыцьця... ды пакуль не настане вечар
яшчэ пару штрыхоў дапішу прыдарожнымі краскамі-кветкамі
па адбеленых сонцам палотнах шляхоў, рассцеленых між палеткамі.

а тады ўрэшце адпачну ў безэфір’і самотнае ночы,
буду трызну мінуўшчыне трызьніць ці будучыню прарочыць,
і сягаць па-за сьвет, метэорныя бачыць віры і залевы,
і вяртацца назад, скрозь агністую браму зары і налева,
каб у промнях новага дня сілкаваць безнадзейны эгрэгар,
адкрываць людзям музыку зорак, далучаць да нябесных бегаў.
далучаць да нябесных бегаў.

але шлях той праз церні цяжкі, ды адолее той, хто ў змозе.
не багі ж, браце, лепяць гаршкі. і таму мы ізноў на дарозе,
ці скрозьгорных сьцяжынках, ці абледзянелым мосьце...
раней усё было так проста, раней усё давалася проста.
ды мінулага не вярнуць: там сібе́рныя ветры сьвішчуць,
там за спінаю крушні надзеяў ды палаючыя гарадзішчы,
ды прасеўшы з гадамі курган, пад быльлём абарончы роў зьнік
таму толькі наперад, браце, кожны з нас гэта вечны вандроўнік.
кожны з нас гэта вечны вандроўнік.

дык дзе мы і хто мы? у чым наша прычына і мэта?
праносяцца міма каметы, сьпяваюць каметы
і музыка іх іскрыцца ў верхніх слаях атмасфэры
згараюць адкінутыя ступені ў зьзяньні паўночнае веры
што хтосьці адтуль назірае, камусьці таксама верыцца...
плывуць карагоды сузор’яў пад скрыпку малое мядзьведзіцы…

***

падымі галаву, паглядзі: папялятыя крочаць коні
усё зноў як тады і рагаты пастух табуны да начлегу гоніць
ад самае яркае альфы да ледзьве заўважнай амегі
мы — рэха музыкі зорак, пясчынкі нябесных бегаў.
але гэта ці мала для пялёсткаў слабы́х: ападаць яблыневым цветам
і ляцець па адбеленых сонцам палотнах шляхоў,
рассцеленых між планетамі?

7.04-3.05.2015, Калініна

Усе тэгі:

Нафіга казе "волынка"?

Доўгі час думаў, што прага дарагіх расіянаў выдумаць "русскую волынку" — гэта нейкі комплекс непаўнавартасьці. Наткнуўся на больш лагодную і вытанчаную фармулёўку:


Проблема идентичности описываемой исследователем картины народной традиции реально существующей в народе традиции, актуальная для современных этнологов и фольклористов, не волновала исследователей эпохи Древлянского. Это для "нас" важно, что из себя в действительности представляет народная культура, для "них" же было важно, в какой степени имеющиеся в их распоряжении тексты и образы современной им традиции соответствуют некоему эталону, стандарту народной традиции, который "ими" самим же и был задан с ориентацией на античные (у нашым выпадку заходнія - SK) образцы. Выступая в качестве адвоката Древлянского, упомянем, что "подтягиванием" своей национальной культуры под "международный" эталон занимались задолго до него. Вспомним, хотя бы, польского историографа XV в. Яна Длугоша с его знаменитой "Historia Polonica", пытавшегося создать польский пантеон божеств по аналогии с античным. Этим же вполне серьезно занимался сам Михаил Васильевич Ломоносов - вспомним созданный им список параллелей между русскими и римскими божествами. …

В XVIII веке, когда этнографические исследования только зарождались, исследователям той эпохи казалось, что все национальные мифологии должны быть похожи на римскую или древнегреческую, которые считались эталоном. В век классицизма с его ориентацией на античную модель мира полагали, что в мифологии каждого народа должны быть свои персонажи, аналогичные Зевсу, Гере, Посейдону, Аиду и прочим греческим богам, а если их нет, значит культура этого народа в чем-то ущербна, неполноценна. Очевидно, что сверхзадача подобного рода этнологических изысканий - утвердить "полноценность" собственного этноса путем создания "полноценного" пантеона божеств и мифологических персонажей.

Не менее очевидно, что потребность в национальном самоутверждении через бурное мифотворчество - отнюдь не пройденный этап подросткового периода этнического сознания. Рецидивы детской болезни создания мифологических фантомов захлестывают общество всякий раз, когда актуализируется острая необходимость этнокультурного самоутверждения, потребность доказать самим себе собственную значимость, показать, что мы "не хуже других", что мы - "большие", "взрослые". Подобный инфантилизм национального самосознания весьма язвительно высмеял князь С.Н. Трубецкой еще в начале XX в.: "Они стремятся лишь к тому, чтобы их народ во что бы то ни стало... был признан "большими" народами, "великими" державами, как полноправный член "семьи государственных народов", и в своем быте во всем походил именно на эти "большие народы"... В таком национализме самопознание никакой роли не играет, ибо его сторонники вовсе не желают быть "самими собой", а, наоборот, хотят именно быть, "как другие", "как большие", как "господа", не будучи по существу подчас ни большими, ни господами" (Трубецкой 1995, с. 114).


Левкиевская Е. Е. Механизмы создания мифологических фантомов в «Белорусских народных преданиях» П. Древлянского



То бок ідзецца не пра хітрую наўмысную містыфікацыю ці драпежную прагу скрасьці нешта ў суседзяў, а проста пра падгонку ўласнай культуры пад "агульнаеўрапейскія" ці "сусьветныя" стандарты, якімі яны ўяўляюцца. Крыўдная папулярнасьць рознай заморскай кельцяціны ці фэнтэзі-фолку нямецкага гатунку (а пагатоў папулярнасьць большая за папулярнасьць "бычка" ці "найгрышаў пад драку") спараджае нават сярод фалькларыстаў жаданьне давесьці ўсім сваё "права людзьмі звацца", мець сваю "волынку" з блэкджкам і шархунамі. Па сутнасьці гэта прыводзіць да нясьведамага прызнаньня другаснасьці ўласнае культуры ў параўнаньні з кімсьці заморскім. Дужа шкоднае, нездаровае стаўленьне. І гэткі парадокс (хачу самастойнасьці = прызнаю другаснасьць) нават харошых нібыта людзей ірве знутры, чым і тлумачыцца часта вельмі эмацыйная рэакцыя на любыя рацыянальныя і лагічныя пярэчаньні. Такія дзялы.

Апошняя ноч лістапада


Калі ў апошнюю ноч лістапада асыпецца дрэва сусьвету
І з шоргатам ціхім адно за адным вымярэньняў лісьцё ападзе,
Калі кульмінацыяй кананады з арбітаў сарвуцца планеты
І Сонца ня зможа сваіх скакуноў больш трымаць у адвечнай нудзе,
Ты памятай, ты не адна. Між смугі і насупар адчаю
Я побач. Я тут.
Я чакаю.


Калі ў апошнюю ноч лістапада абрынуцца горы й надзеі,
Зямля здрыганецца ў канвульсіях страшных і сурмы шалёна ўзравуць,
Калі пад пякельнае праўды градам палацьмуць усе любадзеі,
А попел падманнай нябеснаю маннай абросіць сухую траву —
Ты ведай, я непадалёк. І служба ў мяне такая.
Я побач. Я тут.
Я чакаю.


Калі ў апошнюю ноч лістапада пергаменам скурчыцца неба
І сілы пакінуць на пір крумкачам тваю змучаную турму —
Я вырву цябе асьцярожна бы гліну з упартае глебы
І плаўнымі ўзмахамі тысячы крылаў над рэшткамі сьвету ўздыму
Туды, скуль бягуць малако і мёд,
Дзе знойдзеш сваё суцішэньне;
Туды дзе вярышняў іскрыцца лёд,
Паміж нятленьнем і тленьнем,
Туды, дзе няма ні дабра, ні зла,
Ні сумневаў, ні горкіх пакут…
Ня бойся. Я побач. Я тут.



Калі ж у апошнюю ноч лістапада нічога ня здарыцца зноўку,
І ранішні лёгкі мароз пасярэбрыць апалага лісьця медзь,
Калі па зіме заквітнеюць прысады, вясны апрануўшы абноўкі,
І дрэва сусьвету ў цябе пад вакном лістотай працягне шумець
Ты ўсё ж такі не забывай:
не бясконцая радасьць людзкая.
Я побач. Я тут.
Я чакаю.




Менск, 10.2009 – 5.10.2013

Усе тэгі:

0208-fisher-1280+logo

Акурат на Ільлю, пасьля якога па народных прыкметах купацца ўжо нельга, будзем разам пад кубачак гарбаты прыгадваць важныя моманты згасаючага лета і зноў марыць морам…

Спалучаючы тэхнічнасць акампаніменту, у меру эмацыйную падачу і глыбока прасякнутыя тутэйшасцю тэксты, Яўген спрабуе выйсці па-за асады стэрэатыпных уяўленняў пра чалавека з акустычнай гітарай. Бард-рок? Dark-folk? Песні менестрэляў? Акустычны метал? Важнае не столькі імя, колькі змест…

2 жніўня 2013, пятніца
Пачатак а 20:00
Уваход: 60 тыс.

+ бясплатныя гарчыя напоі і пачастунак
+ бясплатны wi-fi

Антыкафэ "Дом Фішэра"
Незалежнасьці 84а (паміж станцыямі мэтро "Парк Чалюскінцаў" і "Маскоўская")
+375 17 268-80-83, +375 25 982-08-48

Сустрэчы ў сац. сетках:
https://www.facebook.com/events/493621527381524/
http://vk.com/evgen_0208

Усе тэгі:

Акустычны канцэрт Яўгена Барышнікава ў Графіці, аўторак, 14 траўня, акурат на Радаўніцкія Дзяды.

"На Радаўніцу да абеду пашуць, па абедзе плачуць, а ўвечары скачуць" — так кажуць у народзе. Запрашаем і вас у гэты вечар "паплакаць і паскакаць": заглыбіцца ў сябе, падумаць аб каранях і вытоках, узгадаць сваіх памерлых і ў той жа час адчуць трывалы грунт пад нагамі, халодныя струмяні нашых рэкаў, подых сьвежага ветру перад навальніцай, дотык каханага чалавека і ўрэшце прагу да жыцьця, якое ад веку віруе на гэтай зямлі.



Яўген Барышнікаў камусьці можа быць больш вядомы як дудар, куратар вечарынаў Дударскага Клубу, актыўны сябра Студэнцкага Этнаграфічнага Таварыства, дызайнер і г.д.

Разам з тым, Яўген — пераможца фестывалю "Бардаўская восень 2010" (Бельск, Польшча), лаўрэат фэстываляў аўтарскай песні Фэст-А 2006 (Менск), OPPA 2009 (Варшава), Купалаўскія вакацыі (2010, Менск). Удзельнік міжнароднага фэстывалю нэа-фолкавай музыкі Crivia Aeterna 2009 (Менск). Сольна канцэртуе з 2006-га. Выступаў на канцэртных пляцоўках, клубах і кватэрніках ў Менску, Слоніме, Віцебску, Горадні, Гомелі, Магілёве, Маскве, Варшаве, Празе.

Нарадзіўся і вырас у Слоніме, старажытным горадзе над Шчарай. Цынік, скептык. Музычнай адукацыяй не сапсаваны, што ніколі не замінала акрамя гітары граць на дудзе і перкусіі у разнастайных музычных калектывах.

14 траўня, аўторак.
Паб-клуб "Графіці", зав. Калініна, 16
Пачатак а 19.00.

Квіткі:
50 000 загадзя
60 000 у дзень канцэрта

Даведкі і замова квіткоў:
+375 29 6384444
+375 33 6384444

Сустрэчы ў сацыяльных сетках:
http://vk.com/evgen_1405
https://www.facebook.com/events/368629523249262/

Усе тэгі:



Яўген Барышнікаў камусьці можа быць больш вядомы як куратар вечарынаў Дударскага Клубу, дудар, актыўны сябра Студэнцкага Этнаграфічнага Таварыства і г.д.

У той жа час Яўген — пераможца фестывалю "Бардаўская восень - 2010" (Бельск, Польшча), лаўрэат фэстываляў аўтарскай песні Фэст-А 2006 (Менск), OPPA 2009 (Варшава), Купалаўскія вакацыі (2010, Менск). Удзельнік міжнароднага фэстывалю нэа-фолкавай музыкі Crivia Aeterna 2009 (Менск). Сольна канцэртуе з 2006-га. Выступаў на канцэртных пляцоўках, клубах і кватэрніках ў Менску, Слоніме, Віцебску, Магілёве, Маскве, Варшаве.

Нарадзіўся і вырас у Слоніме, старажытным горадзе над Шчарай. Цынік, скептык. Музычнай адукацыяй не сапсаваны, што ніколі не замінала акрамя гітары граць на дудзе і перкусіі у разнастайных музычных калектывах.

Гэта будзе першы за два апошнія гады сольны канцэрт у Менску.

17 красавіка, 19:00
клюб Салтайм, пр. Скарыны (Незалежнасці) 131/1 (2 хвіліны ад ст.м. "Усход")

Чытаць болей...Collapse )
http://vk.com/evgen_1704
https://www.facebook.com/events/357932797649926/

Усе тэгі:

Balticum mare

Балтыка. Драбязой трох краінаў
у кішэнях зьвініць памяць, пылам бурштынавым
ўспыхне на прысаку алтара́
зара́.

Балтыка. Паміж пальцаў тае
часу пясок, струмяніць-сьпявае,
шэпча гісторыі соснам і вязам…
Хтосьці пусьціў карані,
А хтосьці проста загразнуў.

А мы ма́рылі морам, мы мірна ма́рылі морам.
Ма́рылі морам, мы марылі морам…


Балтыка. Ў выдмах грае вецер,
сушыць струны рыбацкіх сецяў,
вусны салёныя, сны, мокрыя валасы
завіваюцца ў танцы на лязе касы
лясы.

Балтыка. Рассякае касою
варыянтаў мора напалам, надвое:
ціхі затон праваруч, налева — салёныя хвалі.
Вагаюцца шалі
між тымі, што хвалілі, і тымі, што хвалявалі.

А мы ма́рылі морам, мы мірна ма́рылі морам мы.
ма́рылі морам, мы ролі мералі, мроілі,
мелі, мары́лі, малілі, раілі, марна мы
марылі морам, мы марна марылі морам мы…

Ціша й спакой у затоцы, а на моры штармы.


Балтыка. Гасьне неба вока,
сном набрыняюць павекі аблокаў.
Ты так далёка, на’т не пагаварыць…

На алтары
зары
гарыць
сэрца —
бяры!


Куршская каса - Менск
2010-28.02.2013

Усе тэгі:

* * *

ты памятаеш: сьнег і п’яны піяніст,
і інструмент, ледзь закрануты ліхтарамі.
і музыка —
то скатвалася ўніз,
то ўздымалася й кружыла над дварамі,
то замірала ў начной імжы,
то разбівалася аб сьцены і планеты,
а мы балансавалі на мяжы
і водгукі лавілі ўсіх сусьветаў…

ты памятаеш? вуліца і сквер,
і п’яны піяніст дзяліўся ці то шчасьцем, ці то болем,
і ты сказала мне: давай сыдзем,
                             давай сыдзем цяпер
і тады музыка ня скончыцца ніколі.

21.01.2013, 3:47
s'Hertogenbosch

Усе тэгі:

Жук

Чыталі з малым пра мураша Ферду, там раптам апісаньне таго, як нараджаюцца жукі: зь яечка чарвячок-лічынка, які жарэ ўсё што бачыць, а пасьля кладзецца спаць, сьпіць, сьпіць, і потым — хобана! — жук і фррр, паляцеў… У выніку пузан захацеў спаць у спальніку, акукліўся і во дрыхне сабе. Гляджу і думаю: расьце жук.

Усе тэгі:

Укля

У тумане, дзе ня бачна берагоў,
Зьнікаюць сэнсы, колеры і цені
Зьнічы надзеі, прыцемкі багоў —
Усё мінае ў белым летуценьні.

У тумане, дзе няма шляху назад,
Паміж вадой нябеснай і зямною,
Навобмацак, наўсьлеп і наўздагад
Цянюе човен у марах аб спакоі.

У тумане, дзе не застаецца сьлед
Пад бледным зьзяньнем чарнарогага меніска,
З сабой сам-насам, сам сабе сусьвет,
І плынь сама нясе твой човен хісткі.

І прысам не дастаць да дна,
І зрокам не працяць імглістую заслону
Спыніўся рух і час. І давідна
Можна забыцца ў сівым палоне,
Дзе тонуць у начным тумане цені,
Зьнічы надзеі, прыцемкі багоў…
Усё мінае ў белым летуценьні,
       Усё растае ў белым летуценьні,
              Як добра ў гэтым белым летуценьні!

              Адно шкада:
                                    ня бачна берагоў…

Укля-Зарасай-Менск
жнівень-лістапад 2011

Усе тэгі:

Ну што, патрапілі ў шорт-ліст. Намінацыя - «Грамадсказначныя праекты ў галіне мастацтва і культуры».

Яшчэ летась меўся зрабіць такую справаздачу, але толькі сёлета дайшлі рукі. Пры тым ня проста сабраў у кучку афішы ДудКлубаўскія за апошнія два гады, але паспрабаваў вербалізаваць падыходы і мэты камуікацыі, якія асабліва не прамаўляліся, але трымаліся ў галаве ўвесь гэты час. Самыя важныя рэчы. Перачытаў потым — неяк дужа крута. Але ж не прыдумана нічога, усё як ёсьць, глядзіце самі:



Вынікі конкурса - 5-га ліпеня. Трымайце кулачкі :)

***


А. В.

Каралеву праводзілі сьціпла:

Ані стогну кляштарных званіцаў,
Ані залпаў гарматаў на вежах.
Не спускалі штандар на дзядзінцы,
Не грымелі падковы картэжу.
Ні паходняў, ні мніхаў чорных,
Ані ляманту верных падданых,
Ані гімнаў капэлі прыдворнай…

Каралеўства было… уяўным.

І хоць мела сваіх герояў,
Сваіх вояў і люд паспаліты,
Свае сымбалі, потам палітыя —
Каралеўства было толькі мрояй.

Каралеву праводзілі "зацне,
водлуг звычая і тэстамэнту":
У сямейнай капліцы, там, дзе
скляпеньне — блакітнае неба,
пад апошнія апладысмэнты —
рыдлёўкай па рыхлай глебе.

А вясновае сонца — карону мерае,
"Багародзіцу" ветрык сьпявае траве…

Kyrie,
Каралева памерла.
Хай жыве каралеўства яе!
12.04.2012
Менск, BL

Усе тэгі:

Originally posted by skepsys at Дударскі клуб 08.02.2012 - вечарына-прэзэнтацыя альманаху DUDAR
Дударскі Клуб прэзэнтуе альманах DUDAR і на радасьцях п’е, таньчыць ды грае на дудах! Далучайся!

У праграме:
• шматлікія конкурсы, за ўдзел у якіх можна атрымаць у падарунак альманах;
• выступы лепшых дудароў Беларусі
• і як заўжды - танцавальны вэрхал з народнымі і сярэднявечнымі танцамі!

Кошт уваходу: 15 000
Для дудароў(!) з дудамі(!!!) уваход вольны + дудар можа правесьці аднаго чалавека!

8 лютага, серада
Клуб RE:PUBLIC, Прытыцкага 62 (мэтро Кунцаўшчына)
Уваход у клуб з 19:00
Пачатак выступаў каля 20:00

Даведкі: +375 29 5571663


Дударскі клуб
Сустрэча: http://vk.com/dk2012_dudar

Пра альманах…Collapse )

Originally posted by skepsys at Дударскі Клуб: адкрыццё сезону 2011-2012!


Дударскі Клуб запршае на адкрыццё пятага(!) сезону фальклёрна-танцавальна-алкагольных вечарынаў!!! З маленькага бара за пяць год вечарыны дараслі да фармата вялікага клуба, і ў гэтым сезоне мы, традыцыйна праз сераду, сустракаемся ў клубе RE:PUBLIC — з вялікім танцполам і двума барамі! Цяпер месца хопіць усім!

Вас чакаюць гучанне дудаў (беларускіх і ня толькі), спевы і танцы, атмасфера карчмы, традыцыйнае шаленства, шмат піва і весялосьці. Разым з тым, не забудземся мы і пра сьвята Дзядоў, на якое прыпадае адкрыцьце сэзону.

У праграме — выступы адмысловых гасьцей, беларускія і еўрапейскія народныя танцы + джэмы ад дудароў і бубначоў з гуртоў Стары Ольса, Testamentum Terrae, Келіх Кола, Cornucopia i iншых. Для жадаючых – бясплатныя майстар-класы, кансультацыі ў настройцы і карыстанні інструментам.

Вечарыны Дударскага Клуба дый самі посьпехі ў адраджэньні старадаўняга музычнага інструмента — дуды — сапраўдны культурны феномен. Такога няма ані ў каго з нашых суседзяў! Хіба такое можна прапускаць?

2 лістапада (серада), 19:00 – 23:00
клуб RE:PUBLIC, Прытыцкага 62 (200 метраў ад мэтро Кунцаўшчына)

Кошт уваходу — 15 000 руб.

УВАГА! Дударам з дудой уваход вольны! Таксама дудар з дудой можа правесьці аднаго чалавека бясплатна ;)

Глядзі таксама:
Гэтая падзея ўкантахціку: http://vkontakte.ru/event31516891
Дударскі клуб: http://vkontakte.ru/dudarski_klub

Кеды

Героі 2000-х, кажаце? Фіга там!

У 1994-м прывёз сабе з Польшчы, 10 год меў. Пра брэнд ня памятаю, можа гэта і было нешта кітайскае, але у нас тады і такіх не прадавалі, хаця і захадэнцы. Падэшва была такая правільная, складана-рамбічная, потым толькі такую і шукаў заўжды.

Памятаю, зь якім понтам выйшаў упершыню на двор гуляць у новых буржуінскіх кедах! Пацаны ў сандалях ці — у лепшым разе — у лідскіх красачах ("тот пахож на інваліда"), а ў мяне — надпіс па-буржуйску! Алл старс, ёпт! Белыя зіхоткія насы! Бомба!

Але маза цягнулася нядоўга — праз якія паўгады-год такія кеды сталі масава вазіць цёткі з клятчастымі торбамі… Але першая мая пара — такі понт быў, што ууууух :))

ЗЫ 34mag нагадалі, гады, ледзь не прасьлязіўся :)

Пра Вільню і гарэлку

Спачатку мушу патлумачыць пра гарэлку. Хто не разумее пра што, яно і лепш, прапускайце гэта…Collapse )

Адно, пра тую ж самую акурат гарэлку і тую ж самую акурат Вільню нагадалі гісторыю. Сьвежую, на злобу дня. Адзін мужык, як туды ехаўшы, вёз поўны бак пару законных пляшак, каб троху грашэй зарабіць на розьніцы коштаў. Ну час такі, крызіс. І акурат гэтыя дзьве і вёз — сіненькую і чырвоненькую. Але віленскія таксісты, якія і скупляюць тавар, менавіта гэтую гарэлку не ўзялі, бо вытворца ім невядомы. Маўляў, "крышталь" яны ведаюць, а гэта — не. Пры тым знаўцы кажуць, што крышталь гоніць шлак, а тут нібыта якасны пардукт. Акрамя гарэлкі чалавек вёз яшчэ блок сігарэт, сігарэты ўзялі без пытаньняў. Ну вы запомнілі што вазіць, так? ;)

Гарэлка тая не прапала, вядома, паехала сабе на кангрэс беларусістаў, дзе і прыняла пакутніцую сьмерць у імя беларускае навукі. Але дзе мараль?

Мараль такая, як ня дзіўна: крытэр пасьпяховасьці тутэйшага гарэлачнага брэнду — віленскія (а заадно гудагайскія, беластоцкія, тэрэспальскія і інш.) таксісты. Вось на каго трэ працаваць рэклямшчыкам. Вось пра каго мусіць думаць дырэктар па продажы, маркетоляг, брэнд-манагер і дызайнер. Плацінавы корак, срэбныя вензеля і сьлёзы хрысьціянскіх немаўлят унутры — усё фігня, калі ты ніхто для загарэлага кіроўцы старога Фольксвагэна на стоцісе. Таму кожнаму таксісту — буклет, а лепш налепку з цыцкамі, каб на панэль ля іконкі прылепіць. Ну і пробнічак у прабірцы. Тады і экспарт у краіне будзе, і валюта, і кангрэс беларусістаў не паретворыцца ў… ;))))

Беражыце сябе :)

Адбор на Бардосень 2011

Гэтым разам — проста запршаным госьцем. Пайду пашукаю свой бардаўскі швэдар з дзіркамі і парцянкі ў гарошак ;)



"Лісіная нара". Уваход вольны. Дэталі тут: http://vk.com/event30097491

Усе тэгі:

Выбар

Апошнім часам навалілася розных опцый на выбар, вялікіх і маленькіх, "харошых і разных": крэатыў да бяссільля альбо механічная праца без напругі; Тайвань ці Галяндыя; дуды ці дзеці; стопіццот паўжывых пражэктаў ці адзін паўнавартасны; бытавуха ці самарэалізацыя; мацерны расповед пра ебанутую кабылу vs дыспут пра меру адказнасьці аўтара пры інтэрпрэтацыі вядомых сюжэтаў…

Увогуле, жыцьцё — суцэльны выбар: (з) кім, чым, у што, да чаго. Пры тым выбар штодзённы, асэнсаваны, верыфікуемы, актуальны… Жыцьцё як праект са SMART-крытэрамі?

Тым часам, подлыя манеткі завісаюць у паветры, ня хочучы браць адказнасьць. А абіраць трэба. Самому. І парады ніхто ня дасьць… Дый і ня трэба, чо! :)

ЗЫ Хаця… Ну ладна, пра тое-сёе можна. Пытаньне дня: курс на выбар — Харэўскі ці Сагановіч? ;)))

Усе тэгі:

Аднак, такі аднак…

Маю да фэсту пэўны сантымэнт, мо проста таму, што імя даўшы немаўляці… Але стала дынамлю малога і здраджваю яму з іншымі фэстамі, фальклёрнымі. У выніку і падацца не пасьпяваю, і на ўзнагароджаньні не трапляю… Мінулым разам — з-за цудоўнае Кернавы, гэтым — з-за Купальля і танцаў у Жар-Птушцы (мо давайце аб’яднаем, га?;))…

Але я да чаго? Пагартаў тут шорт-лісты… Аднак… Ваш прагноз, капітан: ці атрымаюць праекты Будзьмы ганаровыя плюшкі ад Будзьмы на фэстывалі Будзьмы? %))))
Originally posted at Дударскі Клуб — сьвяткуем надыход вясны! - 16.03.2011
Запрашаем на першую ў сэзоне 2010-2011 ВЕСНАВУЮ вечарыну Дударскага Клуба! Як заўсёды сяброўская атмасфера, шмат піва і сюрпрызаў, вясёлыя народныя і сярэднявечныя танцы пад дуды.

УВАГА!!! Выступы ДУДАРАК! Плюс традыцыйныя джэм-сэйшны ад музыкаў гуртоў Стары Ольса, Тestamentum Terrae, Келіх Кола, ESSA і іншых…



Квіткі — 7000 руб. (14000 столік). У кошт уключаны куфаль піва на бары!!!

Клуб СФЕРА, пр-т Дзяржынскага 77а (каля Медінстытута)

Праезд і кантакты… )

Сустрэча Вконтакте: http://vkontakte.ru/event25051481

Сьвяткуем надыход вясны разам! Запрашайце сястру, маму і бабушку! ;)



ЗЫ А на фотцы — Марыя Шарый з гламурнай дудой ад Алеся Сурбы, фатограф vitazeniec.

Вджобывальня

Вось у такіх нечалавечых умовах даводзіцца працаваць ;)




Заходзьце ў віртуальныя госьці: Marketing.by — У гасцях у рэкламнай групы «Адліга» :)

Усе тэгі:

Ха, ну казаў жа, давайце проста дашлю адказы, балазе пытаньні ў вас стандартныя — і час сэканомім, і плёну больш будзе. Не, трэба ж сустрэцца, пагутарыць. Як у той показцы "А пагаварыць?" ;) Гутарыць так гутарыць. Доўга, шмат пра што. Вынік — нейкі скамячаны, зьмяшаліся ў кучу коні-людзі: пытаньне адно, а адказ на іншае. Вытрымкі з размовы, карацей. І на вычытку так і не даслалі, і фотку павесілі стрёмную… Вось і будзь потым быцьбеларусам… Усё, вазьму і якую-небудзь гадасьць, пра будзьмаўскую клавіятуру раскажу ў выхаваўчых мэтах… ;))))

Вось тэкст:  Яўген Барышнікаў: “Беларусы могуць пры магчымасці збегчы ў лес і з лесу шарахнуць”

ЗЫ Жарты жартачкамі, але рады быў з alesiara нарэшце развіртуаліцца :))
ЗЗЫ А імёны не пры чым, вы ж ведаеце. Галоўнае проста БЫЦЬ :)

Усе тэгі:

Originally posted at 23 лютага 2011 — Дударскі клуб: БІТВА на ДУДАХ!!! ;)


Упершыню ў гісторыі БІТВА на ДУДАХ: Этнаграфія VS Сярэднявечча! Пераможцаў вызначаюць танцоры!
Спаборнічаюць лепшыя дудары краіны з гуртоў Стары Ольса, Testamentum Terrae, ESSA, Келіх Кола, Cornucopia і іншых.Гэта будзе бітва, ў якой перамагуць УСЕ! Бітва, у якой пральецца хіба што ПІВА! Бітва, якую НЕЛЬГА ПРАПУСЬЦІЦЬ!!!

Акрамя спаборніцтва, у праграме шмат сюрпрызаў, прызы і старая добрая клубная весялосьць.
Катэгарычна вітаецца dress-code у стыле military ;)

Квіткі па 7.000 (14000 - столік) — у кошт уключаны куфаль піва ў бары!

Месца: Клуб СФЕРА, пр-т Дзяржынскага 77а
Пачатак вечарыны: 19:00
http://vkontakte.ru/event24271584

Праезд:
да прыпынку ГЦ "Кірмаш"
аўтобусамі – 28, 30, 75, 81с, 84, 128с, 132;
маршруткамі – 1053, 1130, 1175, 1181, 1184, 1211, 1230, 1275, 1280;
Кантакты: +375 29 557-16-63
Замова столікаў: +375 25 922-80-89



У афішы выкарыстаныя пэрсанажы выцінанкі Натальлі Сухой (vycinanka)

Усе тэгі:



Дзякуй усім, хто прыйшоў. Колькасьць народу зьдзівіла ўсю кнігарню, хаця халява — яна такая ;)

Іронія сытуацыі: зрабіў жырную афішу — мусіш адпавядаць. Наколькі атрымалася — меркаваць ня мне. Але факт у тым, што сьнегу на вуліцы за той вечар паболела. Высновы: людзі любяць халяву, батарэйкі трэба зараджаць, а дзьве гітары ямчэй за адну.

Рэпартажы:

Іншыя водгукі, заўвагі і крытычныя фублі катэгарычна прымаюцца ;))

Усе тэгі:

Бастурма

— Слухай, а колькі ты зарабляш на сваім мясакамбінаце, што мы тут піва, як мажоры, з бастурмой ямо?
— 400 тысяч.
— Эээ… А што карыснага можна рабіць на працы за 400 тысяч?
— Нічога, ячшэ й троху шкодзіць. Кушай бастурму.

Усе тэгі:

Дударскі клуб 26.01.2010

А мы працягваем зімовыя вечарыны Дударскага клюба:


Адмысловыя госьці гэтым разам — "Капэля з карчмы Жарптушанскай" — гурт, які некалькі год штотыдня грае танцы ў каврні Жар-птушка ў парку Горкага. Беларуская дуда, скрыпка, акардэон, бубен. У праграме — новыя для вечарын Дударскага Клуба беларускія і еўрапейскія народныя танцы з майстар-клясамі.

Ну і, як заўжды, сяброўская клюбная атмасфэра, лепшы дудары краіны, шмат піва, джэмы ад музыкаў гуртоў Стары Ольса, Келіх Кола, Testamentum Terrae, ESSA, Irdorath, Cornucopia і іншых…

26.01.2010, 19:00 - Клуб SFERA (пр-т Дзяржынскага 77а)

Квіткі на месцы: 7000 танцпол, 14000 столік.
Кожнаму — келіх піва ў падарунак!

Сустрэча Вконтакте: http://vkontakte.ru/event23344893

Распаўсюд інфармацыі вітаецца, месца і піва хопіць усім! :)

Вуліца Караткевіча

Маленечкая, але прыгожая вуліца. Цікавая забудова 30–50-х гадоў.

— О, у вас офіс на вуліцы Караткевіча? Годная назва!

Фігвам — жытло індэйцаў. Я непрыемна зьдзіўлены. Дарагія Мінчане і госьці сталіцы, аказваецца лёс склаўся так, што вуліца Караткевіча ў Менску названая ў гонар Дзьмітрыя Андрэевіча Караткевіча — сябра КПСС з 1928 года, міліцыянэра, прапагандыста, сябра ЦК КПБ, аднаго з арганізатараў і кіраўнікоў мінскага камуністычнага падполья…

А як жа пісьменьнік? Які нах пісьменьнік, вы чо? Логін даўно заняты, дуйце куды-небудзь у Оршу.
Зіма дык зіма. Адпаведны настрой, адпаведныя песьні.
Канцэрт для сьнега без аркестра - гэта халодныя зімовыя песьні ў цёплай атмасфэры.




У гэтую пятніцу, 21 студзеня 2011. Пачатак а 19:00.
Кнігарня ЛовінаЎ, галерэя Ў.
Тэл. для даведак +375 44 723-65-74

Сустрэча Вконтакте: http://vkontakte.ru/event23272988

УВАХОД ВОЛЬНЫ, але будзе шапка для дабрачынных ахвяраваньняў ;))

Распаўсюд інфы вітаецца.

Усе тэгі:

Цярэшка цярэжыла...

Год таму напісаная песьня, навеяная сюжэтамі цярэшкаўскіх прыпевак. Запісана ў лютым на Радыё Свабода для бардрочэрскай складанкі (якую пакуль ніхто і ня бачыў).





А я паехаў жаніць Цярэшку ў вёску Цярэшкі :)

ЗЫ Шо за Жаніцьба Цярэшкі? Нуээ...

Усе тэгі:

Піша skalinkina:
…Про штурм — это очевидная сказка. Как и про то, что на акцию вышли боевики, и в противостоянии с ними пострадали рядовые милиционеры. У кого-то, к примеру, поломан нос. Мне просто не хватало фантазии сообразить: ну, как можно сломать нос экипированному "космонавту" в каске и с защитным щитком-намордником? Оказалось, элементарно! Когда сотрудник милиции под видом рядового гражданина находится в толпе, то достать "корочки" он не успевает, и попадает под раздачу, как все обычные люди.

Но "производственные" травмы спецназа, как ни странно, нам тоже продемонстрировало наше телевидение, сообщив о том, что у нескольких милиционеров перелом правой руки, если точнее -- называли перелом правого предплечья. Эту травму они получают, когда идут сразу несколькими шеренгами и молотят без разбора, попадая в горячке по руке товарища. Ни при чем "боевики" к таким покалеченным, это им надо лучше отрабатывать координацию действий и опознавание "свой-чужой".

Несколько "картинок" для БТ митингующие, правда, не сделали. Например, в районе ГУМа на их пути стояли абсолютно "беззащитные" (в смысле, на первый взгляд, просто без людей) передвижные пункты обмена валюты -- те самые автобусы, которые с центрального проспекта еще несколько лет назад убрали. Но вот надо же так совпасть, что именно в день акции случайно вновь подвезли!.. Народ, правда, к большому сожалению режиссеров обошел аккуратненько эти автобусики, не покусившись на халявные и просто брошенные демонстрантам под ноги деньги.

Представляю, как скрежетал зубами Лукашенко в своем оперативном штабе: какие кадры сорвались!

Он, видимо, думал, что по абсолютно пустому проспекту, когда милиция никак не препятствовала движению демонстрантов, он ведет оппозицию в ловушку, где в Доме правительства уже ждали подготовленные люди. Но на самом деле это силовики заманили в ловушку его самого. Что бы мы ни говорили, но если бы не жесточайший разгон, эти выборы были бы признаны Европой и США. То есть Лукашенко получил бы легитимность и поле для маневра. А вот сейчас -- нет. И он сам отдал приказ перечеркнуть все, что делалось для ухода от российской зависимости.

Цалкам: http://skalinkina.livejournal.com/124984.html

Усе тэгі:

Ня ўсё кату масьленка?

Размова пра выбары ў Беларусі з Кірылам Коктышам - Дацэнтам кафедры палітычнай тэорыі МГИМО. Адэкватна заганяе дзядзя: http://tv.expert.ru/video/news_201210_1718/

Асноўнае: апазыцыя не прапанавала на стратэгічным узроўні праграмнай альтэрнатывы, маўляў, мы будзем рабіць тое ж, што цяпер робіць Саня, толькі мо ня так кандова. Гэтага недастаткова для выбаршчыка. Эўропе было б выгадна прызнаць выбары, але ўсе гулі ў дэмакратыю скончылася такой блямбай, што старушка замест прагматыкі, хутчэй за ўсё будзе імкнуцца захоўваць твар перад сваімі ж выбаршчыкамі і выбараў не прызнае. Наконт сустрэчы Медведа з Лу за закрытымі дзьвярыма, лічыць, што там сапраўды гандлявалася нешта вельмі істотнае. Дарэчы, продаж МАЗа - ці ня частка той дамовы?

Ва ўсякім разе, дзядзька сказаў, што сытуёвіна моцна зьменіцца напрыканцы 2011, калі Расія запусьціць абхадныя нафта- і газаправоды вакол Беларусі і Ўкраіны. Тады стан узаемазалежнасьці ператворыцца ў залежнасьць аднабаковую. Ясна, каго ад каго. Плюс наша закрэдытаваная эканоміка. Таму і зьмены экспэрт прагназуе значна раней за канец 2011. Пазырым, чо.

Усе тэгі:

Жалоба

Жалоба.
Сьцягі прыспушчаны.
Да ўзроўню халоднага бруку.
Звон захліпнуўся.
Увушшу
стаіць крумкачовы грукат.

Жалоба.
Сьнягі прыцярушваюць
Шматкроп’е барвы на белым.
Моташна, пуста, разьюшана…
Ціха.
Выносяць цела.

Не стае ні злосьці, ні веры.
Весела выюць падвеі.
Жалоба.

Ты зноў памерла,
Мая надзея.
20.12.2010
Ў

Усе тэгі:

Сьвядома хворыя

Были времена в моей юности, когда я жалел гноящихся нищих. Я нанимал им целителей, покупал притирания и мази. Но я увидел, мои нищие расковыривают свои болячки, смачивают их навозной жижей, — садовник так унавоживает землю, выпрашивая у нее багряный цветок, — и понял: смрад и зловоние — сокровища попрошаек. Они гордились друг перед другом своими язвами, бахвалились дневным подаянием, и тот, кому досталось больше других, возвышался в собственных глазах как верховный жрец при самой прекрасной из кумирен. Только из тщеславия приходили мои нищие к моему целителю, предвкушая, как поразит его обилие их зловонных язв. Защищая место под солнцем, они трясли изъязвленными обрубками, попечение о себе почитали почестями, примочки — поклонением. Но, выздоровев, ощущали себя ненужными, не питая собой болезнь, — бесполезными…
Антуан де Сент-Экзюпери. Цитадель

Усе тэгі:

Людзі справы

Дужа цікавая думка Сяргея Дубаўца пра прынцыповы цывілізацыйны падзел у нашым парнічку:
…Адраджэньне – гэта ў прынцыпе зьява заходняй цывілізацыі, гэта індывідуальная місія і чын, які ажыцьцяўляюць “псы-рыцары”, і ў аснове яго -- адказнае слова. Гэтак пачыналася і беларускае адраджэньне. Але з часам да яго далучыліся і беларусы ўсходняга кшталту мысьленьня, у аснове якога ляжыць абшчынная сьведамасьць і калектыўная безадказнасьць. Паколькі два кшталты неспалучальныя, у межах адраджэньня пачаліся збоі, якія ўрэшце ператварыліся ў адзін вялікі збой.

Ва ўсходнім кшталце я прамаўляю не ад сябе канкрэтна, а ад імя калі не ўсяго народа, дык ад імя нейкай там ідэі ці нейкай абшчыны, нават калі яна чыста ўяўная. І калі за адказным словам ідзе адказная справа, то за абшчынным словам, як правіла, сьледуе пшык.
http://ivansaj.livejournal.com/35095.html


Асобы. Асобы. Асобы. Усё трымаецца на такіх. Любая прыўкрасная ідэя — нішто без адпаведных асобаў. Гаспадароў свайго слова. Яркіх, харызматычных, здольных несьці гэты чын і гэтую адказнасьць. Але адказнасьць ня толькі і ня столькі за сябе любімага. Рады, што ведаю такіх людзей. Людзей справы.

UPD Узгадаў Тодараў адказ на пытаньне "У што вы верыце?". "Мы ня верым, мы робім." Можа яшчэ і ў гэтым розьніца паміж усходам/захадам, абшчынай/асобай? Абшчына верыць. Асоба ведае і робіць. Нават калі не асабліва верыць.
Ну чо, рады быў пабачыць шмат знаёмых твараў. Увогуле дзякуй усім, хто ўдала выканаў тапаграфічны квэст, не зважаючы на пробкі. На праспэкце штовечар такая херня пасьля шостай?

Датычна самой імпрэзы. Мне спадабалася, што танцоры мелі нарэшце досыць месца. Мне спадабаліся канапы. Мне спадабалася клубная (а не канцэртная) атмасфэра: размовы, сяброўскія джэм-сэйшэны… Мне спадабалася, што Алесь выцягнуў на імпрэзу нашага дацкага прынца Рунэ (харошы мужык, неўзабаве будзе па-беларуску шпрэхаць лепш за беларусаў). Мне спадабалася падгучка. Фактам свайго існаваньня найперш. Асабліва падгучка бубна, ага. Адчуў сябе драм-машынкай для этна-тэхна:


Ну а вам як? Ня трэба казаць, што ебеня, я ведаю і спадзяюся на адкрыцьцё мэтро побач ;)
У астатнім як? Водгукі, пажаданьні, заўвагі?

ЗЫ А куча фотак тут.
ЗЗЫ Хто яшчэ фоткаў/здымаў відосы - калі ласка, падзяліцеся.
Зрабіў флаер для сустрэчы Дударскага Клуба ў наступную сераду.
Морда, завлекацельная:

пад катам попа, інфарматыўна-тапаграфічная…Collapse )

Месца багата, хопіць усім. Таму распаўсюд вітаецца :)
Падзея у кантахціку: http://vkontakte.ru/event22156356

PS Дабірацца насамрэч ня так страшна. Там канешне, з-за будоўлі мэтро ўсё перарылі, але ад Кулька ехаць хвілін 10 аўтобусам + 400 мэтраў пешкі. І гэта пакуль адзіны вядомы мне недахоп гэтага месца :)

PPS Ну і натуральна, прамень рэспэктаў Рудольфу нашаму Жукоўскаму за малюнак "Дудар ля беларускай карчмы" (1844 г.) :)
Сябры, рады паведаміць, што дзякуючы вашай падтрымцы пагадненьне з Asylum наконт Карча было дасягнутае. Пад агульнай маркай Карча раз на два тыдні, па серадах, імпрэза мецьме агульны фолкавы фармат — фолк-рок, фолк-метал і г.д. А раз на два тыдні вас запрашае Дударскі Клуб са звыклым ужо фарматам паскакушак пад дуды.

Умовы: ёсьць гукаўзмацняльная апаратура, багата месца, мягкія канапы для адпачынку, а ўваход — усяго 7000 (уключаны куфаль піва!). Так што жывем!

Такім чынам, дударская вечарына будзе ў клубе SFERA (гэта каля Медінстытута) у наступную сераду, 15-га. Адмысловы госьць — гурт Cornucopia. Плюс традыцыйныя танцы і джэмы ад лепшых дудароў краіны. Афішкі і запрашэньні — на падлёце.

Па-мойму, усё будзе клёва :)

Усе тэгі:

Усе тэгі

На гэтай старонцы

Апошні месяц

Кст 2015
S M T W T F S
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Падпісацца

RSS Atom

Статыстыка

Рейтинг блогов

Рейтинг блогов

Распрацавана LiveJournal.com
Designed by Lilia Ahner